Zaterdagavond 14 maart om 18u49 kon een chauffeur op de Gentsestraat (N415) in Brakel een zwervende wolf filmen die over een akker liep.
Dit is de derde keer dat een wolf in de Vlaamse Ardennen wordt vastgesteld, nadat eerder al in april 2017 en maart 2025 DNA van andere wolven werd verzameld, telkens op een kadaver.
Op 5 april 2017 werd wolven-DNA vastgesteld op een dood ree langs een weg in Brakel, dichtbij de taalgrens. Daarmee was die eerste Vlaamse Ardennenwolf eigenlijk de allereerste wolf op Vlaamse bodem in 200 jaar tijd. De bekende wolvin Naya arriveerde pas begin 2018 in Limburg.
Van de tweede wolf die in de Vlaamse Ardennen passeerde, werd DNA gevonden op een dode geit in Schorisse (Maarkedal) in maart 2025. Die geit was overigens niet door de wolf gedood, maar eerder al gestorven. Van die wolf kon het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) ten dele de herkomst achterhalen. “Het staal testte inderdaad positief voor wolf, maar door de contaminatie met vos (aaseter die na de wolf kwam) was het niet mogelijk het individu te bepalen”, klonk het toen bij INBO. “We weten alleen met zekerheid dat het over een mannetje ging, afkomstig uit de Centraal-Europese populatie.”
We zitten nu middenin het zwerfseizoen waarin jonge wolven – zowel welpen (nu 10 maanden oud) als jaarlingen (nu 22 maanden oud) – overal in Europa de roedel van de ouders verlaten en op zoek gaan naar een eigen leefgebied.
Jonge wolven kunnen vele honderden of zelfs duizenden kilometers afleggen doorheen vele landen, op zoek naar een eigen territorium met voldoende rust en voldoende voedsel. Zo’n territorium zal gemiddeld 250 vierkante kilometer of dus 25.000 hectare groot moeten zijn.
Eenmaal zo’n territorium gevestigd, hoopt de jonge wolf ook een partner aan te trekken. Echte gelukzakken vinden meteen zo’n territorium mét al een wolf die zit te wachten op eentje van het andere geslacht; hun broodje is meteen gebakken.
De kans dat de Vlaamse Ardennen de toets als geschikt wolventerritorium doorstaan, is quasi nul. Het gaat weliswaar om een zeer aantrekkelijk landschap, maar zeer versnipperd qua natuur en behoorlijk volgebouwd, met weinig echt hele grote natuurkernen en vooral heel weinig echt rustige plaatsen waar geen mensen komen. Wolven stellen strenge eisen aan de omvang van de rustgebieden waar ze zich voortplanten.
Het meest waarschijnlijke scenario is dan ook dat deze wolf maar kort in de streek zal blijven om daarna zijn zoektocht naar een geschikt leefgebied verder te zetten.
Of deze jonge zwerver zijn (of haar?) gevaarlijke tocht overleeft in een regio met veel wegen, zal de komende dagen en weken duidelijk worden. Het is niet uit te sluiten dat het dier ’s nachts grote afstanden weet af te leggen zonder gezien te worden. Zondag bleef hij alvast onder de radar.
Intussen moet deze wolf wel eten en ‘bijtanken’ voor zijn tocht. Terwijl de wolf volstrekt ongevaarlijk is voor mensen, vormt hij zeker een bedreiging voor landbouw- en hobbydieren die niet achter een degelijke wolfwerende elektrische omheining staan. Reken maar dat het aantal goed uitgevoerde wolfwerende omheiningen in de Vlaamse Ardennen op één hand te tellen is. Vooral houders van schapen en geiten moeten zich zorgen maken en hun voorzorgen nemen door hun dieren tijdelijk ’s nachts op te hokken.
Gezonde grote paarden en runderen zijn geen partij voor een onervaren jonge wolf, maar kalveren, veulens, oude en zieke paarden of runderen en gedrongen pony’s zoals Shetlanders lopen dan weer wel gevaar…